Małe Animocje: "Jacek i Placek"

„Jacek i Placek” reż. Leszek Gałysz, Polska 1992, wersja po rekonstrukcji cyfrowej, 72’, od 6 lat

Kariera Jacka i Placka , zaczęła się od książki Kornela Makuszyńskiego („O dwóch takich, co ukradli księżyc”). Na podstawie powieści w połowie lat 80. powstał serialu, który w 1992 roku doczekał się również wersji kinowej. Po latach film popadł w zapomnienie, ale oglądany dziś okazuje się jedną z najoryginalniejszych polskich animacji dla dzieci, która może zafascynować też dorosłych.

Animacja Gałysza, anarchistyczna w treści, w formie nawiązująca do kultowej „Żółtej łodzi podwodnej”, jest popisem nieskrępowanej wyobraźni, która w wyimaginowanych krainach pełnych latających kotów, gigantycznych marchewek i tęcz, po których można wędrować, szukała ucieczki od ponurej rzeczywistości lat 80.

Głównym postaciom filmu głosu użyczyły dwie charakterystyczne aktorki – Ewa Szykulska (Jacek) i Dorota Stalińska (Placek), dzięki którym udało się osiągnąć sarkastyczny ton.

Piosenki z filmu, które specjalnie do niego stworzył zespół Lady Pank , stały się hitami. Surrealistyczne „Marchewkowe pole” królowało na liście Trójki, atmosfera lat 80., z jej marzeniem o ucieczce zamykała się w słowach „Wędrówki”: „Czemu nas tam nie ma / Gdzie za darmo wszystko dają / Czemu nas tam nie ma / Gdzie się wszystkie sny spełniają”. Razem z Panasewiczem dzieci i dorośli wykrzykiwali tekst rockowej „Dwuosobowej bandy”: „Co się dzieje, skąd ten krzyk / aż w całym niebie wre / Księżyc mdleje, gwiazdy w ryk / że ktoś go zwędzić chce / Zrobiła cały skandal dwuosobowa banda”.