7. MFFA Animocje: Konkurs najnowszych filmów polskich

Konkurs najnowszych filmów polskich / The newest Polish films competition:
1. „Przytul mi głowę” / „Hug My Head”, reż./dir. Ewa Łuczków, 2016, 9’ 54’’

ENG: The film follows the story of a difficult relationship between two women. Not willing to change, they are trapped in an unhealthy relationship. Their closeness only aggravate the toxicity of their relationship. Continued stagnation is the cause of tension, which leads to dramatic outcome.

PL: Historia trudnej relacji dwóch kobiet. Nie stać ich na zmianę, są uwięzione w niezdrowej relacji. Wspólne aktywności tylko pogłębiają toksyczność ich związku. Przedłużająca się stagnacja wywołuje napięcie, które prowadzi do dramatycznego końca.

2. „Bankiet” / „Banquet”, reż./dir. Julia Orlik, 2016, 3’ 50”

ENG: The main character is on a banquet during which he can not find the company where he found himself. To keep up with the rest, he starts repeating the actions performed by other guests.

PL: Główny bohater przyszedł na bankiet, podczas którego nie potrafi odnaleźć się w towarzystwie, które go otacza. Aby nie odstawać od reszty zaczyna powtarzać czynności wykonywane przez innych gości.

3. „Cipka” / „Pussy”, reż./dir. Renata Gąsiorowska, 2016, 8’ 22’’

ENG: A young girl spends the evening alone at home. She decides to have a sweet solo pleasure session, but not everything goes according to plan.

PL: Młoda dziewczyna spędza samotny wieczór w mieszkaniu. Postanawia zorganizować sobie sesję przyjemności w pojedynkę, jednak nie wszystko idzie zgodnie z planem.

4. „Figury niemożliwe i inne historie II” / „Impossible Figures And Other Stories II”, reż./dir. Marta Pajek, 2016, 14’ 52’’

ENG: The protagonist of the film is a woman who trips and falls, while rushing around the house. She gets up, only to discover, that her home has unusual features – it is built from paradoxes, filled with illusions and covered with patterns.

PL: Bohaterką filmu jest kobieta, która w codziennej domowej krzątaninie potyka się i przewraca. Kiedy wstaje, odkrywa, że jej dom posiada nieoczekiwane właściwości – zbudowany jest z paradoksów i wypełniony iluzjami. Film jest drugą częścią tryptyku „Figury niemożliwe i inne historie”, inspirowanego koncepcją figury niemożliwej. Każda z części opowiada o dążeniu do doskonałości i spełnienia w rzeczywistości pełnej pułapek.

5. „Kosmos” / „Cosmos”, reż./dir. Daria Kopiec, 2016, 2’ 29’’

ENG: Cosmos is an animated film about body. Muscles, skin, heart which wish to be touched. About body wanting to experience closeness with other body.

PL: Kosmos to animacja o ciele. Mięśniach, skórze, sercu, które pragną dotyku. O ciele, które chce doświadczać bliskości drugiego ciała.

6. „Ciało obce” / „Foreign Body”, reż./dir. Marta Magnuska, 2016, 6’ 40’’

ENG: A foreign body lives its own life. You‘re not able to get rid of it, it‘s always with you, you need it. Caress that odd part of yours, don‘t try to shave its long tousled fur. This is a story about something that‘s considered to be strange at first but turns out to be the dearest thing to us. About the transformation of inside and outside.

PL: Obce ciało żyje własnym życiem. Nie pozbędziesz się go, jest z tobą na zawsze, potrzebujesz go. Pogłaszcz swoje obce ciało, nie próbuj golić jego długiej, szorstkiej sierści. Historia o tym, co wydaje się zupełnie obce, a jest nam najbliższe. O przemianie wewnątrz i na zewnątrz.

7. „Ponura tresura” / „The Grim Training Tale”, reż./dir. Ala nunu Leszyńska, 2016, 5’ 09’’

ENG: A music video about a lost boy and a not quite regular circus.

PL: Teledysk do piosenki projektu Makabreski, opowiadający historię o zagubionym chłopcu i nie do końca zwyczajnym cyrku.

8. „Wyjdę z siebie” / „Beside Oneself”, reż./dir. Karolina Specht, 2016, 4’ 54’’

ENG: One day She notices that something strange is going on with Him... Beside oneself it’s a short animation film about confrontation between ideas of things and a real world. Do we live with real people, or only with our imagination of them?

PL: Pewnego dnia Ona zauważa, że dzieje się z Nim coś dziwnego... „Wyjdę z siebie” to krótki film o tym, jak czasami bardzo chcemy widzieć w drugim człowieku kogoś innego, i o tym, jak łatwo wyjść z siebie, kiedy wyobrażenia konfrontują się z rzeczywistością.

9. „Zdarzenie plastyczne” / „Ink Meets Blank”, reż./dir. Tymon Albrzykowski, 2016, 5’ 11’’

ENG: The movie is black and white, rythmic metamorphosis of abstract geometric forms. Its dramaturgy is built by pure form and evocative music. It has been fully implemented cameraless, directly on a 35mm film tape .

PL: Film jest czarno-białą, zrytmizowaną metamorfozą abstrakcyjnych form geometrycznych. Jego dramaturgia budowana jest czystą formą plastyczną i sugestywną muzyką. Został w całości zrealizowany w technice non-camerowej, bezpośrednio na taśmie filmowej.

10. „Piórnikt” / „Penciless Case”, reż./dir. Magdalena Pilecka, 2016, 7’ 06’’

ENG: The main character‘s every-day reality is beefed up by some special guests. They appear behind the door that cannot be opened... One day, however, he finds the way to go through that door and join the crowd of colourfull weirdoes.

PL: Codzienność bohatera jest urozmaicana przez wyjątkowych gości. Pojawiają się za drzwiami, które nigdy nie zostają otwarte. Pewnego dnia bohater znajduje jednak sposób, by przez nie przejść i trafić w tłum pełen kolorowych dziwactw.

11. „2”, reż./dir. Aga Jarząb, 2016, 2’

ENG: It was intended to be a manifestation of freedom - emotional, economic and social. Freedom was accompanied by its origination, ignoring the traditionally understood scriptwriting and production responsibilities.

"I did not impose a story, nor do I want to impose an interpretation on the viewer," Aga Jarząb says.

PL: W założeniach film ten miał być manifestacją swobody – emocjonalnej, ekonomicznej i społecznej. Swoboda towarzyszyła jego powstawaniu, pomijając tradycyjnie pojmowane obowiązki scenariuszowe i producenckie.

„Nie narzucałam sobie opowieści, nie chcę też narzucać interpretacji widzowi” – mówi Aga Jarząb

12. „XOXO pocałunki i uściski” / „XOXO Hugs And Kisses”, reż./dir. Wiola Sowa, 2016, 14’

ENG: XOXO hugs and kisses is an film affects emotional boundaries; individual and partnership we want to pursue. By sensual game in which the characters are involved, the film tells the story of mutual fascination, bodily expression, sensitivity and provocation. Two woman and one man created their erotic spectacle, revealed to us in their involvement and loneliness that results from sore in the relationship.

PL: Poprzez sensualną grę, w jakiej uczestniczą bohaterowie, film opowiada o wzajemnej fascynacji, ekspresji cielesnej, wrażliwości i prowokacji. Zachowania bohaterów i tworzony przez nich spektakl erotyczny odsłania przed nami ich uwikłanie i samotność, jaka wynika z pogubienia we wzajemnych relacjach.

13. „Debiut” / „Debut”, reż./dir. Katarzyna Kijek, 2016, 7’ 12’’

ENG: A poor screenplay is trying to take over an ever growing share of its author’s life, who ends up in the middle of the events he has created. The animation is an attempt at taking a (self-)mocking approach to the so-called first film syndrome.

PL: Nieudany scenariusz coraz bardziej zawłaszcza sobie autora, który nieoczekiwanie znajduje się w centrum kreowanych przez siebie wydarzeń. (Auto)ironiczna próba zmierzenia się z tzw. syndromem pierwszego filmu, czyli nieodpartą chęcią zawarcia w swojej debiutanckiej pracy wszystkich ważnych treści.

14. „Na językach” / „Three Wom on a Bench”, reż./dir. Karolina Borgiasz, 2017, 3’ 44’’

ENG: Small town. Three women are sitting on a bench in front of an old residential building. They cradle and critically comment passers together until the object of their interest becomes a some phenomenon.

PL: Mała miejscowość. Trzy kobiety siedzą na ławce przed starym budynkiem mieszkalnym. Wspólnie obgadują i krytycznie oceniają przechodniów do momentu, w którym obiektem ich zainteresowania staje się pewne zjawisko.

15. „Locus”, reż./dir. Anita Kwiatkowska-Naqvi, 2016, 10’ 09’’

ENG: "Locus" is a journey in the world of the past: a woman, all alone in a train compartments is becoming more and more immersed in her memories. She returns to her family, but her thoughts wander off again.

PL: „Locus” to podróż po świecie pamięci: rytmiczne dudnienie pociągu, za oknami uciekający krajobraz i głowa pełna myśli. Samotna kobieta w przedziale zatapia się coraz bardziej we wspomnieniach. Wraca do rodziny, ale myślami znów jest w drodze. Czasoprzestrzeń zakręca, powroty i wyjazdy zlewają się w jedną, zagmatwaną życiową podróż.